De reactieve hond
Je hoort het steeds meer "ik heb een reactieve hond". Maar wat is dat nu eigenlijk een reactieve hond.
Een reactieve hond is een hond die fel kan reageren op verschillende prikkels. Hier zal ik niet teveel op ingaan want hier is op internet veel over te vinden.
Onze honden hebben in onze steeds drukker wordende maatschappij behoorlijk wat te verduren en er wordt veel van ze verwacht. En je moet je afvragen of er voor veel honden wel ruimte is in ons druk, sociale bestaan.
Ik zie het in mijn praktijk veel gebeuren; honden worden aangeschaft omdat dit in een bepaald plaatje past, leuk is voor de kinderen, het gezin compleet maakt, enz. Soms vraag ik me wel eens af of mensen echt na hebben gedacht voordat er een hond wordt aangeschaft. Of ze echt een kostenplaatje hebben gemaakt wat die harige viervoeter nu echt kost per maand aan eten, verzorging en dierenarts.
In mijn vorige blog schreef ik al "heb ik wel de hond die bij mij past"? Lees het maar eens door.
Mensen die bij mij komen om advies voor ze een hond aanschaffen, hier ga ik altijd een lijstje mee langs. Wat heb ik de hond te bieden? En wat kan de hond van mij verwachten? Waar moet de hond aan voldoen, en waar moet ik als eigenaar aan voldoen?
Werk je fulltime en is je partner ook nog eens weinig thuis, begin dan niet aan een willekeurige herdershond.
Een gemiddelde herdershond werkt graag samen met zijn mens, en is ook graag samen met zijn mens. Gaat deze hond dan 4 of 5 dagen per week met de HUS (honden uitlaat service) mee, krijgt hij 's avonds even snel een blokje om omdat je zelf ook moe bent van je werk dan is het vragen om een reactieve hond in de toekomst.
Een gemiddelde herdershond zoekt uitdaging, en wil graag iets ondernemen met zijn mens.
Ben je veel thuis, en trek je er veel op uit, maak je graag lange wandelingen en sport je graag met je hond; begin dan niet aan Pekingees.
Een gemiddelde Pekingees is vaak met heel weinig al tevreden.
Je snapt dat dit 2 totaal uitersten van elkaar zijn, en ik weet dat er ook veel gemakkelijke herdershonden zijn die ook met iets minder, prima tevreden zijn en er zullen ook net zoveel Pekingezen zijn die wel lange wandelingen kunnen en willen maken.
Maar kijk niet alleen naar het uiterlijk van de hond. Kijk verder!
Een gemiddelde herdershond zal een lagere bijtdrempel hebben als een gemiddelde Pekingees, maar bijten kunnen ze allebei echter zal een gemiddelde herdershond eerder reactief reageren op verschillende prikkels, en ook daadwerkelijk zijn bijtertjes inzetten, als de Pekingees.
We kennen allemaal wel alle verschillende Doodles die helemaal hip zijn, kruisingen tussen veel verschillende rassen waarbij vaak de poedel voor wordt gebruikt aan moeders of vaders kant. Maar zijn al deze Doodles nu wel zo gezond en betrouwbaar?
In Engeland deden ze een onderzoek.
Bij veel verschillende Doodles zie je ook veel reactiviteit, in allerlei gradaties.
Oke, maar nu heb je een reactieve hond en dan? Laten we eens bij het begin beginnen. Veel mensen denken dat als ze een pup in huis krijgen (en nu nemen we even voor het gemak een gemiddelde herdershond) dat je de pup vanaf het begin veel moet laten doen want het is nu eenmaal een werkhond. Maar is dat wel zo?
Uiteraard zal puplief gesocialiseerd moeten worden, en puplief moet veel leren over hoe hij/zij zich moet gedragen in de drukke maatschappij en in zijn of haar nieuwe omgeving.
Maar een pup moet ook leren om te ontspannen, en te "ontprikkelen" in zijn of haar eigen bench, kennel of andere (eigen) ruimte. Een veilige plek voor puplief alleen waar niemand anders komt, ook geen kinderen!
Puplief hoeft niet overal mee heen gesleept te worden om te wennen aan van alles en nog wat die hij/zij waarschijnlijk in een later leventje niet eens meer tegenkomt. Kijk naar je pup, en voel vooral aan wat puplief nodig heeft. Iedereen je nieuwe pup laten zien, is natuurlijk hartstikke leuk, maar wat vind de pup hier zelf eigenlijk van?
Mijn eigen honden, zoals Ravi (R) en Mick (L), zijn in het begin best wel prikkelarm opgegroeid. Ravi is best introvert, terwijl Mick het tegenovergestelde is. Ik heb ze beiden moeten beschermen tegen zichzelf. Als Ravi teveel prikkels binnen kreeg, dan trok hij zichzelf vaak al terug. Mick daarentegen werd almaar drukker en drukker. Beide honden heb ik echt bij tijd en wijle even apart gezet of in de auto gedaan waar ze graag in verblijven.
Als ik dit bijvoorbeeld bij Mick niet had gedaan (overigens doe ik het nog steeds bij hem) was ook hij behoorlijk reactief geworden. Het wil niet zeggen dat ik ze overal van weg heb gehouden of nooit ergens mee heen heb genomen, nee maar het ging wel altijd gedoseerd. Alles in het tempo van de hond. En dit geld ook voor de trainingen die ik met ze heb gedaan.
Rust, rust, rust het wordt erg onderschat!
Welke training?
Als je wilt gaan trainen met je hond, is het van belang dat je goed kijkt naar je hond. Als je flyball wilt gaan beoefenen, maar je hond geen bal wil apporteren of al niet vast wil pakken dan zal je weinig succes boeken. Als je agility wilt gaan doen maar je hond kan behoorlijk reageren naar soortgenoten dan weet ik niet of je er zelf altijd zo ontspannen bij loopt.
Als je wilt gaan schapen drijven, maar je hond geen interesse heeft in wat voor soort vee dan ook, en "thuis" komt met stokken i.p.v. de schapen op het droge heeft gebracht dan weet je dat dit ook een mismatch is.
Mijn ervaring met neuswerk is erg positief bij verschillende soorten honden, en het is ook geschikt voor (bijna) alle honden. Ik zeg er expres bijna bij want als je op hoog niveau iets met neuswerk wilt gaan doen met bijvoorbeeld een mopshondje met een erge korte neus en de daarbij behorende problemen, dan is ook dat geen succes en zal je hond af gaan haken.
Uiteraard zal het vast niet allemaal zo zwart/wit zijn als ik het hier beschrijf maar door de jaren heen heb ik heel wat ervaring opgedaan met veel verschillende honden en heb het helaas ook vaak fout zien gaan.
Sinds 2 jaar heb ik mijn eigen detectiecentrum opgezet: DIDGERIDOO in Beltrum aan de Schuurmansweg. Ik geef geen andere trainingen maar wil me specialiseren in alleen geurdetectie, en dan vooral voor actieve baasjes met hun (re)actieve honden.
Ik heb al heel wat honden en baasjes mogen begeleiden. En soms ook wel honden waarvan ik in het
begin dacht "oeps, wat moet dit worden" (geheel ten onrechte overigens).
Zo ook Gaia, een Australian Shepherd teef van 3 jaar, een hond die al op jonge leeftijd veel heeft meegemaakt en al verschillende huisjes heeft gehad. Uiterst begrijpelijk dat ze het vertrouwen in mensen verloren heeft. Het ontzettende lieve koppel die hun hart voor haar geopend hebben, gaan uiterst bevlogen met haar om en willen alles doen om Gaia zo comfortabel mogelijk te krijgen (wat ze aan kan en binnen haar grenzen ligt).
Gaia traint nu een maand of 3 bij mij, de eigenaren geven haar thuis ook de nodige training en het resultaat is verbluffend. Wat neuswerk en de juiste begeleiding al niet doet!
Ik vroeg de eigenaren van Gaia hun ervaringen te willen delen:
Detectie geeft Gaia iets wat perfect bij haar past. Hoewel nieuwe situaties haar nog steeds onrustig maken, zien wij dat ze tijdens het werk echt tot rust komt en zich volledig kan focussen op haar taak. Ze zoekt geconcentreerd en systematisch, en het is mooi om te zien hoe trots ze is wanneer ze het goed doet.
Tijdens het zoeken leert ze haar aandacht te richten op de geur in plaats van op haar omgeving. Waar ze in spannende situaties soms snel kan reageren, vraagt detectie juist om rustig nadenken en gericht werken. Het netjes en gecontroleerd verwijzen van de geurbron, zonder deze aan te raken, vraagt focus en beheersing — en het is mooi om te zien hoe ze daarin groeit.
Doordat er ruimte is om in haar eigen tempo te werken, zonder druk, kan ze succeservaringen opdoen. Dat zorgt ervoor dat ze zich na afloop vaak meer ontspannen voelt. Detectie verandert niet per se de reactiviteit zelf, maar helpt Gaia zich beter te voelen. Ze doet succeservaringen op en lijkt daardoor soms makkelijker met prikkels om te gaan.
Voor ons samen brengt het vooral plezier en samenwerking. Het mooiste vinden wij om te zien hoe ze, helemaal in haar element, haar neus volgt en even alles om zich heen lijkt te vergeten.
Dank jullie wel voor deze mooie woorden, en uiteraard ben ik erg dankbaar onderdeel te mogen zijn van dit proces.
Geurdetectie kan vooral voor honden die OF onzeker zijn, OF snel overprikkeld, een geweldige mooie uitlaatklep zijn om rust te krijgen in het bolletje.
Geurdetectie bij DIDGERIDOO is maatwerk. We trainen individueel of in groepjes van 2. Alles in overleg met de eigenaar, en op het niveau van de hond.
Ik ben opgeleid door de Nederlandse speur en detectiebond
En uiteraard volg ik geregeld bij en nascholingen of een nieuwe opleiding om helemaal bij te blijven.
Wil je meer informatie, stuur me dan gerust een bericht via de contactpagina.
@Monique
Reactie plaatsen
Reacties